Pewnego dnia, siedząc przy kawie, głęboko pogrążeni w dyskusji nad kwestią dla nas fundamentalną – umiejętnościami programistycznymi, a w zasadzie ich brakiem w społeczeństwie, doszliśmy do wniosku, że kompetencje te za chwilę staną się kluczowymi we współczesnym świecie.
Wiadomo przecież już dzisiaj, że nauka programowania nie ma wyłącznie na celu przygotowywania zawodowego przyszłych programistów, bowiem już w niedalekiej przyszłości każdy zawód wymagać będzie jakichś umiejętności związanych z programowaniem.
Rozwój nowych technologii zapewnia wydajniejsze metody pracy, otwiera nowe perspektywy działalności człowieka. IT dotyka przecież różnych dziedzin współczesnego życia i przenika do zupełnie nowych obszarów. Powoduje wzrost zapotrzebowania na kompetencje związane z programowaniem oraz umiejętność tworzenia nowych rozwiązań za pomocą kodu, jak również zdolności przetwarzania, przesyłania i analizowania danych[1]. Na rynku pracy na zawodowy sukces mogą liczyć pracownicy wszechstronni i otwarci na nowoczesne rozwiązania, gotowi do poszukiwania coraz to nowszych i bardziej efektywnych rozwiązań.
Zatem do kompetencji kluczowych zaliczane są: uczenie się i wykorzystywania wiedzy z wielu dziedzin – interdyscyplinarność, praca w międzynarodowym środowisku, praca w wirtualnych zespołach, praca w „szumie informacyjnym” i, omawiana przez nas, umiejętność programowania[2].
Ogarnięci wizją najbliższej przyszłości, doszliśmy do wniosku, że umiejętności te powinny być kształcone już na początku naszej drogi edukacyjnej. I tu dopadł nas pomysł: a może by tak stworzyć metodykę nauczania programowania dzieci już w wieku przedszkolnym? I tak zaczęła się nasza przygoda z „Programiakami"…
[1] Piotr Waszczuk, Zrozumienie nowych technologii coraz bardziej w cenie, itwiz.pl/zrozumienie-nowych-technologii-coraz-bardziej-cenie/
[2] Marcin Świejkowski, Kompetencje przyszłości. 5 umiejętności niezbędnych w 2020 roku - youngpro.pl/artykuly/baza-wiedzy/kompetencje-przyszlosci-5-umiejetnosci-niezbednych-w-2020-roku
